Beşiktaş, Gençlerbirliği karşısında sahadan 3-0'lık galibiyetle ayrıldı. Skor tabelası siyah-beyazlılar adına oldukça güzel. Dolmabahçe'de bu sezon oynanan altıncı lig maçından da galibiyetle çıkılması, taraftarın önünde yakalanan kazanma alışkanlığının önemli bir göstergesi.
Ancak futbol, yalnızca skor tabelasından ibaret değil. Bir maçın ardından konuşulması gereken sadece kaç gol atıldığı değil, o gollere nasıl ulaşıldığı, takımın oyunu nasıl yönettiği ve geleceğe dair hangi işaretleri verdiğidir.
Vincenzo Italiano'nun Beşiktaş'ı, Gençlerbirliği karşısında üç puanı hanesine yazdırırken hem olumlu hem de üzerinde düşünülmesi gereken görüntüler ortaya koydu.
Maçın 20. dakikasında Leandro Trossard'ın savunma arkasına gönderdiği etkili pası Dusan Vlahovic gole çevirdi. Beşiktaş'ın aradığı gol, doğru bir koşu ve doğru bir pas organizasyonunun ürünüydü. Vlahovic'in bitiriciliği ise neden bu seviyede bir santrfor olduğunu bir kez daha gösterdi.
22. dakikada Metehan Baltacı'nın ikinci sarı karttan oyun dışında kalması, karşılaşmanın bütün hesaplarını değiştirdi. Gençlerbirliği artık mücadelenin geri kalan bölümünü on kişi oynamak zorundaydı.
İşte tam bu noktada Beşiktaş için başka bir sınav başladı: Eksik kalan rakibe karşı oyunu ne kadar doğru oynayacaktı?
45. dakikada Vlahovic'in ikinci golüyle soyunma odasına 2-0 üstün gitmek önemliydi. İkinci yarıda ise Beşiktaş'ın topa sahip olmasına rağmen oyunun temposunu zaman zaman düşürdüğünü gördük. Rakibin eksik kalması, siyah-beyazlıların daha fazla pozisyon üretmesi ve oyunu daha erken koparması için bir fırsattı.
85. dakikada Trossard'ın hazırladığı pozisyonda Poku'nun tamamladığı gol, maçın skorunu belirledi: 3-0.
Beşiktaş kazandı. Fakat bu galibiyetin içinde sadece sevinilecek değil, analiz edilecek ayrıntılar da vardı.
Vlahovic golcü, Trossard aklın temsilcisi
Maçın iki önemli ismi vardı: Dusan Vlahovic ve Leandro Trossard.
Vlahovic, attığı iki golle karşılaşmanın skor yükünü taşıdı. Ceza sahası içindeki etkinliği, doğru pozisyon alması ve son vuruş kalitesi Beşiktaş'ın hücum gücüne önemli katkı sağlıyor. Bir santrforun yalnızca gol atması değil, rakip savunmayı sürekli tehdit etmesi de önemlidir. Vlahovic bu anlamda Beşiktaş'ın hücum organizasyonlarında önemli bir referans noktası.
Trossard ise oyunun aklını temsil eden isimlerden biriydi. Özellikle savunma arkasına gönderdiği paslar ve hücum geçişlerindeki kararlarıyla fark yarattı. Beşiktaş'ın hücumda daha üretken olabilmesi için Trossard'ın oyun kurucu özelliklerinden daha fazla yararlanması gerekiyor.
Ernest Poku'nun sonradan oyuna girerek golünü bulması da önemliydi. Bir takımın kulübesinden oyuna giren futbolcuların skora katkı vermesi, uzun lig maratonunda teknik direktörün elini güçlendiren unsurlardan biridir.
Ancak Beşiktaş'ın meselesi yalnızca bireysel yetenekler değil. Bu yetenekleri ortak bir oyun anlayışı içerisinde buluşturabilmek.
Rakip eksik kaldığında oyun da eksilmemeli!
Futbolda bir takımın rakibinin on kişi kalması, otomatik olarak iyi futbol oynayacağı anlamına gelmez. Aksine, böyle maçlarda oyunun genişliğini kullanmak, rakibi bir kanattan diğerine koşturmak, doğru alan paylaşımı yapmak ve ceza sahasında çoğalmak gerekir.
Beşiktaş'ın Gençlerbirliği karşısında zaman zaman daha hızlı, daha cesur ve daha üretken olmasını beklerdim.
Özellikle ikinci yarıda oyunun temposunun yükseltilmesi, rakibin savunma direncinin daha fazla zorlanması mümkündü. Beşiktaş topa sahip oldu, skoru kontrol etti ama zaman zaman kontrol ile üretkenlik arasındaki farkı da gösterdi.
İyi takımlar yalnızca öne geçtiklerinde değil, rakibin eksik kaldığı anlarda da oyun kalitelerini ortaya koyarlar.
İtalyan teknik adam Vincenzo Italiano'nun önündeki önemli görevlerden biri, Beşiktaş'ın bu oyun sürekliliğini sağlayabilmesi.
Dolmabahçe'de başka, deplasmanda başka Beşiktaş!
Bu galibiyetin en önemli taraflarından biri de iç sahadaki istikrarın devam etmesiydi.
Beşiktaş, Gençlerbirliği galibiyetiyle ligdeki puanını 22'ye yükseltti. Dolmabahçe'de oynadığı altı karşılaşmanın tamamını kazanarak önemli bir iç saha performansı yakaladı. Ancak siyah-beyazlılar milli araya lider Galatasaray'ın altı puan gerisinde, dördüncü sırada girdi.
BJK+1
Şimdi asıl soru şu:
Beşiktaş, Dolmabahçe'deki kazanma alışkanlığını deplasmanlara taşıyabilecek mi?
Şampiyonluk hedefi olan bir takımın yalnızca kendi sahasında kazanması yeterli değildir. Deplasmanlarda da oyunun sorumluluğunu alabilmesi, baskı altında doğru kararlar verebilmesi ve farklı maç senaryolarına cevap üretebilmesi gerekir.
Bir başka önemli ayrıntı da Orkun Kökçü'nün gördüğü sarı kart nedeniyle Konyaspor karşılaşmasında cezalı duruma düşmesi. Italiano'nun orta saha kurgusunu bu eksikliğe göre yeniden düzenlemesi gerekecek.
Kazanmak güzel, gelişmek zorunluluk!
Beşiktaş'ın Gençlerbirliği karşısında aldığı 3-0'lık galibiyet, milli maç arasına girerken hem moral hem de özgüven açısından değerli.
Vlahovic'in golcülüğü, Trossard'ın yaratıcılığı, Poku'nun katkısı ve Dolmabahçe'deki galibiyet serisi olumlu haneye yazılmalı.
Fakat Beşiktaş'ın önünde hâlâ çözmesi gereken meseleler var. Takımın oyun temposu, hücum organizasyonlarının sürekliliği, rakip eksik kaldığında doğru alan kullanımı ve deplasman performansı...
Bunlar çözülmeden yalnızca alınan galibiyetlerle büyük hedeflere ulaşmak kolay değil.
Vincenzo Italiano'nun Beşiktaş'ı, zaman zaman iyi futbolun işaretlerini veriyor. Ancak iyi futbolun işaretlerini vermekle iyi bir takım olmak arasında ciddi bir mesafe var.
Beşiktaş taraftarı skor kadar futbol da görmek istiyor. Çünkü Beşiktaş'ın tarihindeki büyük takımlar, yalnızca kazandıkları maçlarla değil, sahaya koydukları futbolla da hatırlanıyor.
Dolmabahçe'de altı maç, altı galibiyet...
Güzel bir başlangıç, değerli bir istatistik.
Ama şampiyonluk yolculuğunda asıl mesele, Dolmabahçe'nin atmosferini deplasmanlara taşıyabilmek.
Çünkü Beşiktaş için kazanmak bir sonuçtur; iyi futbol ise bir kimlik meselesidir.
Mehmet Eyüp Yardımcı
Duhuliye.com