Bir belgesel var: Avustralyalı Kamyoncular. Maçı izlerken aklıma o geldi. Kamyonlar otoyolda küçük araçların yanından geçerken nasıl heybetli görünüyorsa, maalesef Avustralya takımı da bizim karşımızda öyle görünüyordu. Adamlar beşli savunma oynuyor ve savunma hattında 1.90'ın üzerinde üç oyuncuları var. Buna karşılık bizim ön taraftaki oyuncularımızın boyları 1.70-1.80 aralığında. Buna rağmen, pas gibi atılan bir iki istisna dışında, bütün kanat ortalarını yüksek yaptık. "Rakibi hiç analiz etmemiş" demek haksızlık olur. Montella mutlaka Avustralya'yı günlerce incelemiştir. Asıl sorun, ürettiği çözümün hayatın olağan akışına ve maçın gerçeklerine uygun olmamasıydı. Kerem ve Barış geniş alanlarda etkili oyuncular. Üstelik ezber ortalar yapma alışkanlıkları da var. Pozisyona göre farklı çözümler ürettiklerini çok sık göremezsiniz.
Böylesine uzun boylu oyunculardan oluşan kalabalık savunmalara karşı adam eksiltmek büyük önem taşır. Bunu yapmadan göndereceğiniz paslar trafikte sıkışır, ortalar ise havanda su dövmekten öteye geçmez. Biz ilk yarı boyunca Kerem ve Barış'la maçın gerçeklerine kafa tuttuk ve bunun bedelini ağır ödedik. Bu ikili yerine, adam eksiltme becerileri başta tüm diğer yeteneklerinin yanı sıra oyun akıllarıyla da öne çıkan Kenan ve Can'ı kullanmış olsak, maçın hikayesi çok farklı olurdu. Öte yandan İrankunda'dan yediğimiz gol ayrı bir komediydi. Rakibin geçiş oyununa da yeterince hazırlanmadığımızın kanıtıydı bu gol. Bu maça iyi hazırlanmadığımız ortada. Turnuvanın en kaliteli kadrolarından birine sahipken bu jenerasyonu bu kadar kötü kullanmak olacak iş değil. Bu maçı görünce Paraguay değil ama ABD maçından da korkar oldum!...
Turgay Demir Fotomaç