Kentin Ucunda Bir Gece: Siyah-Beyazın Hatıra ile İmtihanı
duhuliye.com yorumcusu Mehmet Eyüp Yardımcı, Fotospor'da kaleme aldığı köşe yazısı...
İstanbul’un rüzgârı vardır; bazen denizden eser, bazen taşlardan, bazen de insanların kalbinden. Ama bazı geceler vardır ki rüzgâr, yalnızca bir stat çevresinde döner durur. O gece, rüzgâr şehrin kıyısındaki betonun ve sessizliğin ortasında yükselen Başakşehir Fatih Terim Stadyumu’nun etrafında dolaşıyordu.
Bu stat, eski İstanbul’un değil, yeni İstanbul’un evidir. Burada tarih kendiliğinden büyümez; burada tarih, gelenlerin hatıralarıyla yazılır.
Ve o gece, sahaya çıkan Beşiktaş JK yalnızca bir rakibe karşı oynamıyordu. Karşısında duran İstanbul Başakşehir FKdeğildi sadece. Karşısında zaman vardı.
Karşısında hafızanın kendisi vardı.
Çünkü Beşiktaş, gittiği her yere kendi geçmişini de götürür.
Maç başlamadan önce tribünlere bakmak yeterlidir. Başakşehir tribünleri düzenlidir, sakindir, modern bir disiplin taşır. Beşiktaş tribünleri ise bir duygu taşır. Bir öfke, bir sadakat, bir terk edilmeme yemini gibi.
Siyah-beyazlı bir atkıyı omzuna atan adam, belki çocukluğunu Tüpraş Stadyumu’nda bırakmıştır. Belki babasının elini tutarak ilk golü orada görmüştür. Şimdi ise şehrin başka bir ucunda, başka bir hikâyenin içine yürümektedir.
Çünkü Beşiktaşlı olmak, yalnızca bir takımı desteklemek değildir. Beşiktaşlı olmak, sürekli bir hatırlama hâlidir.
Maçın ilk düdüğüyle birlikte top yuvarlanmaya başladığında, aslında yuvarlanan şey yalnızca top değildir. Yuvarlanan, umut ile endişe arasındaki o ince çizgidir.
Başakşehir sabırlıdır. Pas yapar. Bekler. Modern futbolun soğukkanlı diliyle konuşur.
Beşiktaş ise sabırsızdır. Çünkü Beşiktaş hiçbir zaman sadece bir sistem olmamıştır. Beşiktaş, bir refleks olmuştur. Bir itiraz. Bir geri dönüş ihtimali.
Bazen bir top kaybında, bazen bir koşuda, bazen de yalnızca bir bakışta ortaya çıkan bir inat.
Bu inat, puan cetvellerine yazılmaz.
Bu inat, yalnızca kalplere yazılır.
Futbolun acımasız bir gerçeği vardır: Statlar değişir, kadrolar değişir, skorlar unutulur.
Ama bazı geceler unutulmaz.
Başakşehir’de oynanan bu maç da böyle bir geceydi. Çünkü bu gece, bize bir kez daha şunu hatırlattı:
Futbol, modern dünyanın en eski hikâyesidir.
Güç ile inancın hikâyesi.
Sessizlik ile sesin hikâyesi.
Ve her şeyden önemlisi, unutmak isteyen zaman ile hatırlamakta direnen insanların hikâyesi.
Beşiktaş o gece belki kazandı, belki kaybetti. Ama asıl mesele bu değildi.
Asıl mesele şuydu:
Siyah-beyaz forma, şehrin en uzak köşesinde bile yalnız değildi.
Çünkü bazı takımlar deplasmana gitmez.
Bazı takımlar, gittikleri yeri kendi evine çevirir.
M. Eyüp Yardımcı / Fotospor
HABER1903 farkını yaşamak için İNDİR..
Tüm duygularımıza hitap eden muhteşem sıcak ve Beşiktaş’lı bir yazı olmuş … Teşekkürler …