Transfer değil emek!
Gülengül Altınsay, köşe yazısında Beşiktaş’ın asıl ihtiyacının transfer değil, istikrar ve sabır olduğunu vurguladı.
Bu akşam ikinci St. Patrick’s maçına çıkacak Beşiktaş. İlk maçın 4-1’lik skoru nedeniyle tur konusunda bir sıkıntının çıkacağını düşünmüyorum. Ama bu farklı skora rağmen takımın oynadığı oyunda bazı sıkıntılar var. İlk 45 dakika gayet baskılı, enerjik bir futbol sergilerken, 2. yarı zayıf rakibine karşı gayet durağan bir görüntü verdi Beşiktaş. Nedeni çok açık; Beşiktaş 11’i 90 dakikayı çıkarak fizik kondisyona sahip değil henüz. Yani öncelikle üstünde durulması gereken konu bu. Sonra teknik-taktik olgunluğun geliştirilmesi, yani takımın oyununun uyumlu ve çeşitli hale gelmesi düşünülebilir. Mental kondisyon da takımın başarısı arttıkça kendiliğinden gelecektir.
Yani öyle sanıldığı gibi yeni transferler yapmak, yeni oyuncuları katmak bir takımın sorunlarını çözmüyor. Tam tersine sorunları yeniden başlatıyor. Beşiktaş’ın son yıllarda geçmişinde hiç görmediğimiz şekilde ilk tökezlemede hoca değiştirmesiyle, yönetim değiştirmesiyle hiç olmuyor. İstikrarın futboldaki önemini anımsarsak, hangi futbolculardan kurulu olursa olsun ilk şartın takımlaşma olduğunu düşünürsek en iyi futbolcu elindeki futbolcudur, en iyi hoca da elindeki hocadır. Ama bu anlayışa bir türlü gelemiyoruz; ne kadar transfer, o kadar başarı hedefine kilitlenmişiz bir kere. Tamam tabii ki takımın aksayan yerleri takviye ister. Tabii ki takımın yenilenmesi gerekir. Ama bu sayı birkaç oyuncuyu geçmemeli. Aksi taktirde takım yeniden yeniden kurularak istikrar sağlamak mümkün olmaz. Sabırla takımın oturmasını beklemek de bizde olmayınca her sezon başa döner, yeni baştan takım kurarız. Yönetimlerin yeni sezon için yeni transferlere yönelmesinin bir başka nedeni de taraftarı oyalamak. Yeni isimlerin yeniliğinden yararlanmak. Çünkü Beşiktaş taraftarı da dahil olmak üzere günümüzde taraftar profili çok değişti maalesef. Kendi futbolcusunun sahada yaptığı en küçük hatada, takımın ilk başarısızlığında en acımasız şekilde protestoya başlıyorlar. Ve futbolcular kendi taraftarlarının önünde hata yapmaktan ölesiye korkuyor. Risk almadan oynuyor. Bu da tabii ki performansını olumsuz yönde etkiliyor.
Yani baştan sona önce mentaliteden başlayarak değişmemiz lazım. Bunu yaparken de tek dertleri reyting almak olan, sürekli futbolcu-hoca yollayan, ekranları kahve sohbetlerine çeviren unsurları hiç dikkate almamak gerek. Yoksa bu gidişin sonu hiç iyi değil.
Gülengül Altınsay
Cumhuriyet
HABER1903 farkını yaşamak için İNDİR..
Kısmen haklı ama bizim taraftarımız hâlâ cincon, fb gibi zenginlerin ve efendilerin takımı beklentisine girmedi. Kaç senedir rezilleri oynuyoruz büyük bir protesto bile yapılmadı. İlk on birde bile o kadar eksik var ki eldeki kazmalar kendi bölgelerinde bile yetersiz, kaldı ki başka pozisyonlarda oynayabilsinler.