Önce yeni anlayış

Gülengül Altınsay'ın Cumhuriyet gazetesindeki köşe yazısı.

Milli maçlar nedeniyle yine liglere ara verildi. Verilen bu araların ritim yakalamış kulüp takımları için hiç iyi olmadığı açık. Ayrıca futbolculara farklı bir takımla farklı yerlerde maç oynama yükü bindirmek birçok riski de beraberinde getiriyor. Sonuçta o futbolcuya para yatırmış, ümit bağlamış kulüpler ve taraftarları için büyük fedakârlıklar bunlar. Ama işin içinde havadan para kazanmak girince akan sular duruyor. FIFA ve UEFA hiçbir yatırım yapmadan hazır futbolcularla turnuva üstüne turnuva düzenleyip paralarına para katıyor. Ülke federasyonları da boş geçmiyor; sponsorluklarla, reklamlarla pastadan paylarını alıyor. Bu gelirler de altyapıya, ülke çocuklarına harcanmıyor. Ayrıca futbolcu da kariyerini düşünüp milli maça gitmeme bahanesi buluyor ya da tedavisini bu döneme denk getiriyor.

HEDEFİMİZ NE? 
Bizim takıma gelirsek; öncelikle önümüzdeki milli maçlardan beklentimiz ne? Bunu netleştirmek gerek. Montella olmadı diye yerine Sergen Yalçın getirildi. Peki neyin değişmesini umuyoruz? Biz zar zor A Ligi’ne dahil olmadık mı? Biz bu grubun en zayıf takımlarından biri değil miyiz? Dolayısıyla skorlara da daha gerçekçi yaklaşmamız gerekmez mi? Fakat biz en küçük başarıda kendimizi dev aynasında görmek, en küçük başarısızlıkta da mateme girmek huyundan vazgeçemiyoruz. Oysa önce gerçekçi olalım ki sonra hayal kurmak hatta imkânsızı istememiz mümkün olsun. Bizim futbola bakışımız başlangıçta yanlış. Sadece kazanmaya yönelik gerçekçi olmayan bir futbol kültürümüz var. Dolayısıyla futbolcu da yetişmiyor futbol da gelişmiyor bu ortamda. Hal böyle olunca Milli Takım’ın çoğunluğunun yurt dışında yetişmiş ya da yurt dışında gelişmiş oyunculardan kurulu olmasına da şaşmamak gerek.

RAHAT BIRAKALIM
Jip, villa, prim muhabbetleriyle Milli Takım üzerinden yapılan başka hesapları bir yana bırakıyorum. Ben artık Milli Takım üzerinden üretilen bu aşırı abartı, aşırı yergi salınımının, kitlelerin dikkatini içinde bulunduğumuz ekonomik ve sosyal bunalımdan başka yerlere çekmek olarak algılıyorum. Sonunda bu bir futbol takımı, oynayacakları da futbol maçı... Bizim Çocuklarsa çıkıp oynasınlar sadece. Takımı aşırı gazlayan hayaller olmayınca nefret kusan hallerimizden de arınabiliriz. Yani yeni bir hocadan, yeni bir takımdan önce yeni bir Milli Takım anlayışına ihtiyacımız var. Tabii bunun için de yeni bir ülke futbol yönetimine.

Gülengül Altınsay Cumhuriyet