Cem Dizdar'ın Fanatik gazetesindeki köşe yazısı.
Öndeki tüm rakiplerinin hasarsız devam edip araya girdiği haftada Beşiktaş’ın da ciddi sorun yaşamayacağı öngörülen bir maçtı İnönü’deki. Büyük sorunu ‘savunma’ olan Beşiktaş, ilk devre boyunca en ufak bir tehlike atlatmayınca düzenli, tertipli hücumlarıyla devreyi iki farkla önde kapattı. Üstelik maçın son bölümü hariç, taraftarı hep anlatıldığı gibi ‘Takımı ateşler’ nitelikte de değildi. Beri yandan Gençlerbirliği, bir oyuncu da eksik kalmıştı ve fazladan bir şeyler yapmaya niyetli görünmüyordu. Zorlanmadı ama beklendiği kadar zorlamadı da rakibini Beşiktaş. Maçın en görünenlerinden ilki kurtarışlarıyla Gençler kalecisi İrfan Can Eğribayat’tı kuşkusuz. Dusan Vlahoavic ise ikincisi... Attıklarından fazlasını yaptığı ya da yapmaya çalıştıklarında gösterdiği gayrette gizliydi. Daha az orta daha çok pas! Dolayısıyla şutla değil takım kolektifiyle mümkünse boş kaleye atılan gol.
Oyun kurucu, pasör ve savunmacı!
Leandro Trossard... Kaleye vurabileceği topu boş kaleye atsın diye arkadaşlarına gönderen futbolcu! Hem oyun kurucu hem pasör hem savunmacı! Önce Vlahovic’e ardından 85. dakikada Vlahovic’ten gelen pası Ernest Poku’ya… Bu maç açısından görünmezleri de vardı Beşiktaş’ın! İlhan Fakılı, Wilfried Ndidi, Amir Murillo gibi… Ancak bu oyuncular da temponun yükseldiği maçlarda takıma yapışacak oyuncular… Neden mi? Futbol her oyuncuya birden maç vaadeder. İş ki, takım oyuncuya yardım etsin o da takıma katkı versin...
Cem Dizdar Fanatik
YORUMLAR (0)